24 مارس 2023 - یک مطالعه اخیر روی بیش از 334 هزار کهنه سرباز عمدتاً مرد در ایالات متحده نشان داد که ارتباط علّی و قابل توجهی بین دیابت نوع 2 و زوال عقل وجود دارد. خلاصه ای از این مطالعه که هنوز توسط داوران مورد ارزیابی قرار نگرفته است، در سرور MedRxiv به‌ عنوان مقاله ی پیش از ‌چاپ، منتشر گردید.

دکتر الیزابت ام لیتکووسکی، از سیستم مراقبت سلامت کهنه سربازان شرق کلرادو و همکارانش در این مقاله نوشتند: با استفاده از یک تجزیه و تحلیل تصادفی مندلی(M.R.) در یک نمونه، با دسترسی به داده های فردی، شواهدی از علیت بین دیابت و زوال عقل پیدا کردیم. آنالیز تصادفی سازی مندلی در یک نمونه اجازه می دهد تا بررسی ها در یک نمونه جمعیت واحد انجام شود، به این معنی که تصادفی سازی مندلی و یافته های اپیدمیولوژیک مرسوم (به عنوان مثال از رگرسیون تعدیل شده چند متغیره) می توانند در افراد مشابه مقایسه شوند.روش آنها بر محدودیت‌های مطالعات قبلی که در آنها از تکنیک‌های تجزیه و تحلیل تصادفی مندلیدر  دو نمونه استفاده شده بود، غلبه کرد.

زوال عقل و دیابت، بیماری هایی هستند که بار مراقبت های بهداشتی بالایی را در سراسر جهان به سبب می شوند. خطر ابتلا به زوال عقل در بیماران دیابتی 1.4 تا 2.2 برابر بیشتر است.

نویسندگان اشاره کردند که ایجاد رابطه علّی بین زوال عقل و دیابت، مانند مطالعه حاضر، گامی به سوی درک چگونگی تأثیر افزایش شیوع دیابت بر افزایش بروز زوال عقل و تعیین این موضوع می باشد که آیا پیشگیری و درمان دیابت یا هر دو ممکن است این خطر را کاهش دهد یا خیر.

این مطالعه به منظور بررسی شواهدی از علیت بین این دو بیماری رایج (دیابت و زوال عقل) انجام شد.

برای این منظور، محققان یک تجزیه و تحلیل تصادفی مندلی در یک جمعیت واحد بر روی داده های برنامه ی یک میلیون کهنه سرباز ایالات متحده انجام دادند. این مطالعه شامل 334672 شرکت‌ کننده بالای 65 سال مبتلا به دمانس و وضعیت مورد شاهدی دیابت نوع 2 و داده‌های ژنوتیپی بود.

این مطالعه به یافته های زیر منجر شد:

·        احتمال ابتلا به زوال عقل به همه علل در بیماران مبتلا به دیابت نوع 2 نسبت به افراد بدون دیابت نوع 2 بالاتر است. شيوع زوال عقل به همه علل در بيماران ديابتی 8.7 درصد و در بيماران بدون ديابت 6.7 درصد بود.

·         در بیماران دیابتی، شیوع دمانس عروقی 2% و در افراد بدون دیابت 1% بود.

·        شیوع بیماری آلزایمر تقریباً در دو زیر گروه یکسان بود، با نرخ 1.4 درصد در افراد مبتلا به دیابت و 1.3 درصد در افراد بدون دیابت.

·        به ازای هر واحد افزایش انحراف معیار در دیابت پیش بینی شده ی ژنتیکی، افراد سفیدپوست به طور قابل توجهی 7 درصد بیشتر در معرض خطر ابتلا به زوال عقل به همه علل، 6 درصد بیشتر در معرض خطر ابتلا به بیماری آلزایمر و 11 درصد بیشتر در معرض خطر زوال عقل عروقی، بودند.

·        به ازای هر واحد افزایش انحراف معیار در دیابت پیش بینی شده ی ژنتیکی، آمریکایی های آفریقایی تبار، به طور قابل توجهی 11 درصد بیشتر در معرض خطر زوال عقل عروقی، 12 درصد بیشتر در معرض خطر ابتلا به آلزایمر و 6 درصد بیشتر در معرض خطر ابتلا به زوال عقل به همه علل قرار داشتند.

·        خطر ابتلا به زوال عقل در افرادی که خود را اسپانیایی تبار معرفی می کردند و به دیابت نوع 2 مبتلا بودند، افزایش نداشت.

محققان شواهدی مبنی بر رابطه ی علیتی بین دیابت و زوال عقل با استفاده از یک مطالعهتصادفی سازی مندلی در یک جمعیت واحد، با دسترسی به داده‌ها در سطح فردی پیدا کردند، این مطالعه بر محدودیت‌های مطالعات قبلی که از تکنیک‌هایM.R دو نمونه ای استفاده می‌ کردند، غلبه کرد.

منبع:

https://medicaldialogues.in/diabetes-endocrinology/news/type-2-diabetes-may-have-causal-association-with-dementia-108888